H Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αναπτύξει τη φιλοσοφία της προστασίας της γεωγραφικής προέλευσης και των τοπικών μεθόδων παραγωγής με την απόδοση χαρακτηρισμών σε ποικίλα προϊόντα, ως Προϊόντα Προστατευμένης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ).

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, η κατοχύρωση ονομασιών προελεύσεων και η διαφύλαξη του δικαιώματος χρήσης των ονομάτων αυτών έναντι παραγωγών που διαθέτουν στην αγορά προϊόντα- απομιμήσεις είναι διαδικασία δύσκολη, ευθέως ανάλογη με τα οικονομικά συμφέροντα που διακυβεύονται. Στο μέτρο που ένα συγκεκριμένο προϊόν έχει συνδεθεί στη συνείδηση του παγκόσμιου καταναλωτή με κάποιο συγκεκριμένο τοπωνύμιο, ώστε και μόνο η αναφορά του ονόματος του προϊόντος να δημιουργεί συνειρμούς για τη χώρα-τόπο προέλευσης, είναι δίκαιο και σύμφωνο με τις διεθνείς συμφωνίες να υφίσταται θέμα κατοχύρωσης της ονομασίας προελεύσεως. Μια τέτοια πολυσυζητημένη και επίκαιρη περίπτωση είναι η κατοχύρωση της ελληνικότητας της φέτας.

Αρχικά ο κανονισμός 1107/96 καταχώρησε τη Φέτα ως Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) βάσει των όρων που θέσπισε ο κανονισμός 2081/92 της Ε.Ε. για τις συνθήκες που πρέπει να πληρούνται, ώστε ένα προϊόν να μπορεί να χαρακτηριστεί με την ονομασία αυτή. Στη συνέχεια και μετά από αντίδραση παραγωγών από άλλες χώρες που παρασκεύαζαν απομίμηση της Ελληνικής φέτας εκδόθηκε ακυρωτική απόφαση του κανονισμού αυτού από το Ευρωπαικό δικαστήριο.

Στη συνέχεια και μετά από έφεση της Ελληνικής πλευράς η ονομασία Φέτα έχει κατοχυρωθεί οριστικά ως Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) σύμφωνα με την απόφαση 314/14-6-2002 του Συμβουλίου της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε με την απόφαση 92/05 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και πλέον η ονομασία Φέτα μπορεί να χρησιμοποιείται μόνον από το τυρί που προέρχεται από την Ελλάδα.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ - ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 314/1.06.2002 (html) (doc)
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΥΠΟΥ αριθ. 92/05 (pdf)